نام فارسی: پلیکان خاکستری (پلیکان پا خاکستری)
نام محلی: پلیکان
نام علمی: Pelecanus crispus
نام انگلیسی: Dalmatian Pelican

پلیکان خاکستری سفر دور و دراز خود را با عبور از مسیر رودخانه‌ی مهران به سواحل خلیج فارس و دریاچه‌های شور و شیرین استان هرمزگان طی می‌کند و مدت کمی در اطراف کوخرد به استراحت و تغذیه از ماهی‌های نادر این رودخانه می‌پردازد. اخیراً جمعیت این پرنده بسیار کاهش یافته است و در معرض خطر قرار دارد، در ایران نیز پلیکان خاکستری  و پلیکان سفید در زمره‌ی پرندگان حمایت شده هستند.

چه خوب است فرزندان ما که تفنگ ساچمه‌زنی در دست دارند و برای تفریح و سرگرمی پرندگان را شکار می‌کنند و شکارچیانی که در جستجوی اردک‌های سرسبز و ... هستند از این امر مطلع باشند تا مبادا باعث شوند چند سال آینده فقط نامی و یادی از پلیکان خاکستری باقی بماند.

این پرنده حدود 170 سانتی‌متر طول دارد و رنگش سفید چرکی است. پرهای پشت سرش کمی بلند و مجعد است و بر خلاف پلیکان سفید کاکل ندارد. پاهایش خاکستری‌رنگ است و به همین خاطر پلیکان پا خاکستری نیز نامیده می‌شود. در اطراف چشمانش نیز حلقه‌ی خاکستری رنگی شبیه رنگ پاهایش دیده می‌شود. روتنه‌اش حالت نقره‌ای رنگ دارد و لکه‌ی بزرگ زرد رنگی در پایین گلویش مشاهده می‌شود. پرنده‌ی نابالغ، قهوه‌ای کمرنگ است و با پلیکان سفید نابالغ شبیه به هم هستند.

@ Yahoo! Video

پلیکان خاکستری در دریاچه‌های شور و شیرین، سواحل و باتلاق‌ها به سر می‌برد و در فصل زمستان در جنوب ایران فراوان است و بر روی رودخانه‌ی مهران به همراه باکلان‌های کوچک، اگرت‌ها و فلامینگو ها در اطراف کوخرد قابل مشاهده هستند.

این روزها که حدود یک ماه است رودخانه پر آب است و میهمان آب‌ باران‌هایی است که در استان هرمزگان و فارس باریده، می‌توان پلیکان‌های خاکستری را در دسته‌های سی چهل تایی بر فراز رودخانه مشاهده کرد.

 نام فارسی: بلبل خرما
نام محلی: بلبلو (بلبلی)
نام علمی: Pycnonotus leucogenys
نام انگلیسی: White-cheeked Bulbul یا White-eared Bulbul

بلبل خرما در گويش جنوب ایران و مخصوصا استان هرمزگان معروف است به بلبل و کمتر کسی می‌داند که این همه شعر در مورد گل و بلبل و تعریف از صدای بلبل، در وصف این پرنده نیست و بلبل اصلی را بسیاری از مردم جنوب ندیده‌اند و نمی‌شناسند. البته بلبل خرما هم بیشتر اوقات در حال آواز خواندن است و صدای دلنشینی دارد و همچنین ترکیب پرهای سیاه و سفید و زرد و روتنه‌ی قهوه‌ای روشنش، در کنار صدای زیبایش، این پرنده را بیشتر دوست داشتنی می‌سازد. خودتان ببینید، بشنوید و قضاوت کنید:

راسته‌ی شاهین‌سانان شامل پرندگان شکاری روززی، مانند عقاب‌ها، شاهین‌ها و کرکس‌ها است و سه تیره دارد: 1- تیره‌ی عقاب ماهیگیریان 2- تیره‌ی قوشیان 3- تیره‌ی شاهینیان.

عقاب صحرایی و به طور کلی عقاب‌های موجود را در کوخرد و اطراف، شاهین می‌نامند. تاکنون در این منطقه کسی به تفاوت اندکی که در گونه‌های مختلف عقاب‌ها، کورکور‌ها و سنقرها وجود دارد...

آخرین شب تابستان بود و شروع فصل پاییز، یک ساعت بیشتر از غروب نگذشته بود. در مسیر جاده هرنگ به کوخرد ؛ درست بر روی خط سفید  ممتد وسط جاده بود که لاشه‌ای توجهم را جلب کرد. چون این قسمت از جاده، نزدیک به مرغداری و کشتارگاه مرغ و مسیر عبور و مرور شغال‌ها بود، هر چند وقت یک بار لاشه‌ی شغالی را می‌دیدم که در اثر تصادم با اتومبیل‌ها بر روی جاده و یا کنار جاده افتاده است. اما این بار لاشه‌ی شغال نبود بلکه بیشتر شبیه به پرنده‌ای بزرگ بود. دور زدم و از ماشین پیاده شدم. با کمال ناباوری یک حواصیل را دیدم که بیشتر از یک ربع از مردن آن نگذشته بود و خون و گوشت بدنش کاملا تازه بود. آن را از وسط جاده بلند کردم و به کناری گذاشتم.
همین روزها منتظرشان بودم اما اصلاً انتظار نداشتم اولین دیدار با این پرندگان قشنگ با لاشه‌ی یکی از آنان و وسط جاده باشد. ظاهرا امسال به دنیا آمده بود و از بس رنج و کم غذایی این سفر دور و دراز را تحمل کرده بود وزنش به 500 گرم هم نمی‌رسید. معمولا در نزدیکی آب‌ها پیدایشان می‌شود ولی این حواصیل بخت برگشته نمی‌دانم چرا بر روی جاده آمده بود، شاید مسیر مهاجرتشان باشد.

فردا صبح بلافاصله ...