حواصیل سبز از راسته‌ی لک‌لک‌سانان و تیره‌ی حواصیلیان می‌باشد که حدود 35 تا 45 سانتیمتر طول دارد. از زمره‌ی حواصیل‌های کوچک است، سر و روتنه‌اش سیاه است و کاکل براقی به رنگ سبز زیتونی بر روی سرش دارد. چشم‌هایش زرد، پاهایش نارنجی مایل به سبز است،  منقارش سیاه و شکمش سفید مایل به خاکستری است. خط سفید رنگی از وسط سینه‌اش تا نزدیکی گونه‌هایش امتداد دارد و جلوی چشمانش لکه‌ی زردی مشاهده می‌شود و پوشپرهای گوشهایش تقریباً سفید است.

همینطور که شرح رنگ و رخش را خواندید تنها کاکلش به رنگ سبز زیتونی است و جای سؤال است که چرا این پرنده را حواصیل سبز نامیده‌اند. 

تعدادی عکس از شیرین‌کاری‌های پرندگان خدمت شما دوست‌داران پرندگان

با تشکر از برادرم احمد که لطف کردند و این عکس‌ها را به ایمیلم فرستادند.

منبع: چون عکس‌ها پیوست ایمیل بودند منبع دقیقشان را نمی‌دانم فقط روی عکس‌ها نوشته شده IRAN PAYA که من هم به خاطر امانت‌داری برایتان نوشتم هرچند تمامی این عکس‌ها از وب سایت‌های خارجی است.

حالا اگر دوست دارید کلمه‌ی پرنده را در زبان‌های مختلف دنیا ببینید ادامه‌ی مطلب را بخوانید

پرنده، سومین کتاب از مجموعه عکس‌های اندرو زوکرمن، حاصل مطالعه بصری او روی تعدادی از نایاب‌ترین و زیباترین پرندگان جهان است. گزارش تصویری امروز به معرفی پنج گونه نایاب از این پرندگان می‌پردازد.

کرکس سیاه آمریکایی

کرکس‌ها علیرغم شیوه عجیب‌شان در راه رفتن، به خوبی با این نوع زندگی سازگار شده‌اند. به عنوان مثال شیارهای میان خارجی‌ترین پرهای بال پرنده به او اجازه می‌دهند اوج بگیرد و ساعات‌ها برای یافتن حیوانات مرده پرواز کند. صورت بدون پر هم برای کرکس‌ها موهبت بزرگی است که باعث می‌شود بقایای کمتری از هر وعده غذایی روی صورت این حیوان باقی بماند.

طوطی خورشیدی

ترکیب بی‌نظیر رنگی پرهای این پرنده نشان می‌دهد چقدر حس بینایی ...

نام فارسی: میوه‌خور
نام محلی: میوه‌خور
نام علمی: Hypocolius ampelinus
نام انگلیسی: Grey Hypocolius 

تنها پرنده‌ی تیره‌ی میوه‌خوریان از راسته‌ی گنجشک سانان است که در ایران و بهتر بگوییم در جنوب ایران زندگی می‌کند. طول این پرنده 33 سانتی‌متر است و طبق کتاب Birds of the Middle East  و به تبع آن راهنمای پرندگان ایران آقای جمشید منصوری، شکل ظاهریش شبیه سنگ چشم بزرگ است اما دمش بلند‌تر است. اما به نظر شخصی من میوه‌خور شباهت  بیشتری به لیکو دارد به طوری که افراد محلی که دسته‌های لیکو را بیشتر در فصل بهار و زمستان می‌بینند تصور می‌کنند که میوه‌خورها نیز لیکو هستند. این پرندگان همانند لیکو در ارتفاع کم پرواز می‌کنند و بر روی درختان و درختچه‌های کوتاه و بوته‌زارها به سر می‌برد و پروازشان نیز بسیار شبیه لیکو می‌باشد. میوه‌خور آشیانه‌ی بزرگ و حجیمی روی درختان کوچک می‌سازد و تابستان‌ها در خوزستان فراوان هستند اما در بستک و هرمزگان نمی‌توان آن‌ها را در تابستان دید.

تصویر پرنده‌ی ماده

میوه‌خور به جز ایران در کشورهای بحرین، شمال و مرکز عربستان سعودی و امارات متحده عربی و گهگاهی به طور اتفاقی و سرگردان در عمان، قطر، یمن و اسرائیل و چند کشور دیگر نیز دیده شده است. پرنده‌نگرهای هندی استان گجرات نیز این پرنده را در کشورشان به ثبت رسانده‌اند و همینطور میوه‌خور در استان سیستان و بلوچستان نیز مشاهده شده است.